کارگاه مادر و کودک

فعالیت شما چیست و چگونه است؟ فرآیند، روش اجرا، مراحل، جرقه اولیه، جزئیات، قالب، مخاطب شناسی، منابع انسانی، ابزار و امکانات، بازتاب رسانه ای، را توضیح دهید.

فرآیند، روش اجرا، مراحل: فعالیت «کارگاه مادر و کودک» با هدف بهبود ارتباط والدین با کودکان و تقویت مهارت‌های شناختی و رفتاری آنها طراحی شده است. این طرح با بررسی معضلات دوران نوجوانی و ارتباط آن با سبک تربیتی والدین، به این نتیجه رسید که بسیاری از مشکلات رفتاری نوجوانان به نحوه ارتباط در کودکی بازمی‌گردد. بر این اساس، کارگاهی در فضای مجازی به صورت آفلاین طراحی شد که شامل بازی‌های شناختی متناسب با نظریه هوش‌های چندگانه گاردنر است. در این کارگاه، والدین و مربیان ابتدا با ساختار مغزی کودک و هوش‌های مختلف آشنا شده، سپس از طریق ویدئوهای آموزشی بازی‌هایی را برای تقویت هوش کودک یاد می‌گیرند. در این فرایند، کودکان تست هوش می‌دهند و در صورت مشاهده اختلال، به متخصصان روانشناسی یا بازی‌درمانگر ارجاع داده می‌شوند.

جرقه اولیه: ایده اولیه این طرح از یک سخنرانی در سالن اهل‌بیت آغاز شد که در آن به ضرورت پرداختن به دوران کودکی برای مقابله با نفوذ فرهنگی و تربیتی نادرست تأکید شد. تجربه شخصی مجری در حوزه تربیت فرزند و مشاهده اثرات تربیتی نامناسب نیز انگیزه اصلی برای طراحی این کارگاه بود.

مخاطب‌شناسی: مخاطبان این طرح شامل مادران و کودکان ۴ تا ۶ ساله هستند. همچنین مربیان پیش‌دبستانی و والدینی که قصد بهبود روش‌های تربیتی خود را دارند، از این کارگاه استفاده می‌کنند.

منابع انسانی، ابزار و امکانات: این فعالیت توسط گروهی از مربیان و کارشناسان حوزه کودک و نوجوان اجرا می‌شود که شامل مجری طرح (خانم علیزاده)، مشاوران، و متخصصان روانشناسی کودک هستند. ابزارهای مورد استفاده شامل بازی‌های طراحی‌شده، تست‌های هوش، ویدئوهای آموزشی، و وسایل بازی ساده است. برای اجرای حضوری، مکان‌هایی مانند مساجد، کانون‌ها و مراکز مشاوره طلاب در نظر گرفته شده است.

بازتاب رسانه‌ای: فعالیت به‌صورت رسمی تبلیغ رسانه‌ای نشده اما در سطح اجتماعی مورد استقبال مراکز مختلف از جمله مرکز مشاوره دفتر تبلیغات اسلامی، مدارس، و نمایشگاه‌های مختلف قرار گرفته است.

تمایز این فعالیت نسبت به فعالیت‌های مشابه (جنبه نوآورانه) از نظر مجری چیست؟ مهمترین شاخصه فعالیت و بخش برجسته این فعالیت کدام است، قالب یا محتوا یا سناریو ؟

جنبه نوآورانه: وجه تمایز این فعالیت استفاده از بازی به‌عنوان ابزار اصلی آموزش است. در این طرح، بازی‌ها بر اساس هوش‌های چندگانه طراحی شده‌اند تا علاوه بر ایجاد سرگرمی، به شناخت بهتر کودکان و تقویت نقاط ضعف آنها کمک کند. برخلاف روش‌های سنتی تربیتی، این طرح با ایجاد محیطی تعاملی و عملی، والدین را در مسیر کشف استعدادهای فرزندشان قرار می‌دهد.

مهم‌ترین شاخصه: مهم‌ترین شاخصه این فعالیت، ترکیب بازی و آموزش در فرآیندی هدفمند است که به والدین اجازه می‌دهد ضمن سرگرم کردن کودک، او را بهتر بشناسند و در صورت نیاز از متخصصان کمک بگیرند.

برجسته‌ترین بخش: محتوای آموزشی و سناریوی این طرح مهم‌ترین جنبه‌های نوآورانه آن هستند. این برنامه نه‌تنها در قالب‌های آفلاین و حضوری اجرا می‌شود بلکه ابزارهای ساده‌ای برای انجام بازی‌ها در محیط خانه به والدین معرفی می‌کند.

این فعالیت ناظر به چه نیاز مخاطبان است (مساله شناسی و ریشه یابی)؟ فعالیت شما چگونه این نیاز را برطرف می‌کند؟ نتایج و دستاوردهای شما چیست؟

مسئله‌شناسی و ریشه‌یابی: این فعالیت به نیاز والدینی پاسخ می‌دهد که نمی‌دانند چگونه با کودک خود ارتباط مؤثر برقرار کنند. همچنین به مربیانی کمک می‌کند که در شناسایی توانمندی‌ها و ضعف‌های کودکان نیاز به راهنمایی دارند. ضعف در هوش‌های درون‌فردی و اجتماعی کودکان که در آینده باعث مشکلات ارتباطی، پرخاشگری یا کمبود اعتمادبه‌نفس می‌شود، از دیگر مسائل اساسی است که این طرح به آن پرداخته است.

روش حل مسئله: کارگاه مادر و کودک از طریق آموزش بازی‌های هدفمند، ارائه مشاوره، و تست‌های هوش، والدین را در تشخیص نقاط قوت و ضعف کودکان یاری می‌کند. در صورت نیاز، والدین به متخصصان ارجاع داده می‌شوند تا مشکلات احتمالی در همان دوران کودکی شناسایی و اصلاح شوند.

نتایج و دستاوردها:

افزایش آگاهی والدین از روش‌های صحیح بازی و تعامل با کودک

تقویت هوش‌های مختلف کودکان از طریق بازی‌های ساده

کاهش مشکلات ارتباطی بین والدین و فرزندان

شناسایی استعدادهای ویژه کودکان و هدایت آنها در مسیر مناسب

چالش‌ها و موانع کسب موفقیت (ریسک ها) این فعالیت را چه می‌دانید؟

مشکل مکان: اجرای این طرح نیاز به فضای مناسب دارد اما به دلیل نداشتن مکان اختصاصی، برگزاری جلسات حضوری با مشکلاتی همراه است.

مشکل مالی: تأمین هزینه‌های خرید وسایل بازی و تبلیغات یکی از موانع توسعه طرح است.

نیاز به نیروی انسانی بیشتر: برای گسترش این فعالیت، نیاز به مربیان بیشتری وجود دارد اما تأمین هزینه‌های آنها دشوار است.

نیاز به توسعه علمی: به‌روز کردن اطلاعات و روش‌های آموزشی یکی از چالش‌های مهم است که نیاز به شرکت در دوره‌های آموزشی دارد.

عدم حمایت نهادهای مرتبط: با وجود استقبال از طرح، حمایت رسمی از سوی مراکز علمی و اجرایی به‌صورت گسترده وجود ندارد.