کار و تبلیغ

فعالیت شما چیست و چگونه است؟ فرآیند، روش اجرا، مراحل، جرقه اولیه، جزئیات، قالب، مخاطب شناسی، منابع انسانی، ابزار و امکانات، بازتاب رسانه ای، را توضیح دهید.

فرآیند و روش اجرا:

فعالیت تبلیغی آقای جواد احمدنسب با عنوان «کار و تبلیغ» مبتنی بر استفاده از فرصت‌های روزمره زندگی و محیط‌های کاری به عنوان بستری برای تبلیغ معارف دینی است. این فعالیت به صورت ساختاریافته یا در قالب یک برنامه سازمان‌یافته نیست، بلکه بر پایه‌ی تعاملات فردی و روزمره با افراد مختلف در فضاهای کاری و اجتماعی شکل گرفته است. روش اجرا بدین صورت است که مبلغ با افراد در محیط‌های مختلف مانند مغازه‌ها، محل تعمیرات، کارگاه‌ها، مزارع کشاورزی، و دیگر عرصه‌های فعالیت روزانه ارتباط برقرار می‌کند و در خلال این ارتباط‌های دوستانه، مطالب دینی، اخلاقی یا اعتقادی را به صورت صمیمی و متناسب با شرایط و موقعیت مخاطب منتقل می‌نماید.

جرقه اولیه:

جرقه این فعالیت از درک یک نیاز در زندگی روزمره نشأت گرفته است؛ اینکه علی‌رغم ابتلای اکثر افراد به کارهای روزانه، بسیاری از طلاب یا افراد دینی این فضاها را جدی نمی‌گیرند یا از آنها دوری می‌کنند، در حالی‌که همین فضاها ظرفیت بالایی برای انتقال مفاهیم دینی دارند. این نگاه باعث شد تا آقای احمدنسب با جرأت وارد چنین فضاهایی شود و تبلیغ دین را از همین فرصت‌های عادی آغاز کند.

مخاطب‌شناسی:

مخاطبین این فعالیت، عموم مردم جامعه هستند که در محیط‌های کاری، فضاهای عمومی و روزمره حضور دارند. این مخاطبین اغلب فرصت مراجعه به روحانیون یا حضور در جلسات رسمی دینی را ندارند و گاه اصلاً دغدغه پرسش از مسائل شرعی در ذهنشان هم نیست. لذا تعاملات روزمره به فرصتی برای ارتباط دینی تبدیل می‌شود.

منابع انسانی:

این فعالیت به صورت فردی و مستقل توسط خود مبلغ انجام می‌شود و از تیم یا گروه خاصی بهره‌مند نیست. شخص آقای احمدنسب به تنهایی و با استفاده از تجربیات خود وارد این میدان شده است.

ابزار و امکانات:

ابزار اصلی این نوع تبلیغ، مهارت ارتباطی و ظرافت در ایجاد گفت‌وگوی صمیمی و موثر است. استفاده از توانایی در تحلیل موقعیت، تشخیص زمان مناسب برای ورود به بحث، انتخاب محتوای دقیق و تنظیم نحوه خروج از گفتگو، از جمله ابزارهای نرم و کاربردی در این فعالیت است. هیچ ابزار خاص فیزیکی یا سخت‌افزاری در این فعالیت استفاده نشده است.

بازتاب رسانه‌ای:

در این مصاحبه اشاره‌ای به بازتاب رسانه‌ای این فعالیت نشده است.

(در این مصاحبه جواب این بخش سوال وجود ندارد)

تمایز این فعالیت نسبت به فعالیت‌های مشابه (جنبه نوآورانه) از نظر مجری چیست؟ مهمترین شاخصه فعالیت و بخش برجسته این فعالیت کدام است، قالب یا محتوا یا سناریو ؟

تمایز اصلی این فعالیت در استفاده از فضاهای عادی و روزمره برای انتقال مفاهیم دینی است، در حالی‌که بسیاری از مبلغین از چنین محیط‌هایی فاصله می‌گیرند یا از ورود به آنها اجتناب می‌کنند. به تعبیر مجری، جرأت حضور در این فضاها و القای مطالب دینی به شکلی غیررسمی و صمیمانه، یک حرکت نوآورانه است. برخلاف فضای رسمی منبر یا کلاس، این تبلیغ در دل تعاملات طبیعی و خودجوش اتفاق می‌افتد.

به‌علاوه، از نظر مجری مهم‌ترین بخش این فعالیت، سناریوی ورود، اداره و خروج از گفت‌وگو است؛ چرا که باید با دقت، ظرافت و شناخت کامل از مخاطب، محتوای دینی را در زمان و موقعیت مناسب به او منتقل کرد.

این فعالیت ناظر به چه نیاز مخاطبان است (مساله شناسی و ریشه یابی)؟ فعالیت شما چگونه این نیاز را برطرف می‌کند؟ نتایج و دستاوردهای شما چیست؟

نیاز مخاطبان در این فعالیت، نبود فرصت، دغدغه یا اعتماد کافی برای مراجعه به مراکز رسمی دینی یا پرسش از روحانیون است. بسیاری از افراد به دلایل مختلف—اعم از مشغله، بی‌توجهی یا کمبود اعتماد—در معرض شبهات و بی‌اطلاعی‌های دینی قرار دارند، ولی به سراغ پاسخ‌گویی نمی‌روند.

این فعالیت با ایجاد ارتباط صمیمی و مشارکتی، این موانع را می‌شکند. حضور فعال مبلغ در کنار مردم، کار کردن با آن‌ها، و ایجاد صمیمیت، زمینه را برای طرح موضوعات دینی فراهم می‌کند. به این ترتیب، بدون تحمیل یا رسمی‌سازی فضا، مفاهیم دینی در قالب گفت‌وگوی طبیعی منتقل می‌شود و این منجر به رفع بخشی از شبهات، افزایش آگاهی دینی و حتی شکل‌گیری هویت تبلیغی در مخاطب می‌گردد.

نتایج و دستاوردهای ذکرشده نیز مؤید این نکته است: افرادی که در چنین گفت‌وگوهایی حضور داشته‌اند، بعدها خودشان تبدیل به مبلغان شدند و همان مفاهیم را به دیگران منتقل کرده‌اند.

چالش‌ها و موانع کسب موفقیت (ریسک ها) این فعالیت را چه می‌دانید؟

از چالش‌های اصلی این فعالیت، موارد زیر قابل ذکر است:

فضای سخت و دشوار کاری: بسیاری از طلاب به زندگی در محیط‌های راحت شهری و حوزه‌های برخوردار عادت کرده‌اند و تمایلی به حضور در محیط‌های کارگری، کشاورزی یا صنعتی که سختی و مشقت بیشتری دارند، ندارند.

نبود حمایت مالی و نهادی: این نوع تبلیغ برخلاف روش‌های رسمی، هیچ حمایت مالی یا ساختاری ندارد. مجری اشاره می‌کند که بدون هیچ‌گونه حمایت و تنها با اتکای به خداوند این مسیر را ادامه می‌دهد.

فقدان جایگاه شغلی یا درآمد مشخص: در حالی که دیگر طلاب به فعالیت‌هایی با درآمد مشخص (مثل قضاوت، تدریس، منبر رسمی) مشغول‌اند، این شیوه تبلیغ نه حقوق ثابت دارد، نه درآمد مشخص، که این خود عاملی برای سخت شدن ادامه مسیر است.