نمایشگاه زیست عفیفانه

فعالیت شما چیست و چگونه است؟ فرآیند، روش اجرا، مراحل، جرقه اولیه، جزئیات، قالب، مخاطب شناسی، منابع انسانی، ابزار و امکانات، بازتاب رسانه ای، را توضیح دهید.

فرآیند و روش اجرا: این فعالیت یک برنامه فرهنگی-تبلیغی با محوریت زیست عفیفانه و خانواده بود که توسط بسیج طلاب مشهد در پارک چهل باز اجرا شد. فرآیند اجرا شامل ایجاد غرفه‌های مختلف از جمله مشاوره، نقاشی کودکان، فروش محصولات فرهنگی و مذهبی، و برگزاری برنامه‌های خانوادگی بود. در ابتدا، از شهرداری منطقه برای تأمین امکانات مانند صندلی، غرفه، و استندها کمک گرفته شد. سپس برنامه با پخش مولودی و پذیرایی از مردم آغاز شد و در شب‌های بعدی گسترش یافت.

مراحل اجرا:

انتخاب مکان – انتخاب پارک چهل باز به دلیل دسترسی مناسب و نزدیکی به محل زندگی مجری.

دریافت مجوز و حمایت‌های اولیه – هماهنگی با بسیج طلاب و شهرداری برای دریافت امکانات اولیه.

برنامه‌ریزی برای اجرای شبانه – شامل تهیه شربت، شیرینی، جوایز کودکان، برگزاری مسابقات و برنامه‌های تعاملی.

حضور مستمر و اجرای برنامه‌های متنوع – شامل مشاوره خانواده، پاسخگویی به سوالات مذهبی، جذب جوانان و فعالیت‌های مخصوص کودکان.

همکاری با سایر نهادهای فرهنگی و مذهبی – مانند دعوت از روحانیون و همکاری با پایگاه بسیج محلی.

جرقه اولیه: ایده اصلی از تجربه‌های قبلی در ستادهای مردم‌نهاد نشأت گرفت، که در آن برنامه‌های مشابه در مناسبت‌های مختلف اجرا شده بود.

مخاطب‌شناسی: مخاطبان این برنامه شامل خانواده‌ها، کودکان، نوجوانان، جوانان، و عموم مردم بودند. تمرکز ویژه‌ای بر روی افرادی که کمتر در محیط‌های مذهبی حضور داشتند، وجود داشت تا از طریق برنامه‌های جذاب و تعاملات دوستانه، آنها را به فضای دینی نزدیک‌تر کند.

منابع انسانی: حدود 5 تا 7 نفر از طلاب و فعالان فرهنگی، به همراه مشاوران مذهبی و اساتید حوزه، در اجرای برنامه همکاری داشتند. علاوه بر این، خانواده‌های محلی و خیرین نیز در تأمین هزینه‌ها و اجرای فعالیت‌ها کمک کردند.

ابزار و امکانات:

غرفه‌های فرهنگی و مشاوره‌ای

ملزومات پذیرایی مانند شربت و شیرینی

وسایل نقاشی و سرگرمی کودکان

بلندگو و تجهیزات صوتی برای پخش مولودی و اطلاع‌رسانی

جوایز برای مسابقات کودکان

بازتاب رسانه‌ای: شهرداری منطقه تصاویری از این برنامه را ثبت و منتشر کرد. همچنین گزارش‌هایی برای بسیج طلاب ارسال شد، اما تبلیغات گسترده‌ای در فضای مجازی انجام نشد، جز گروه‌های محلی که در جریان فعالیت‌ها قرار گرفتند.

تمایز این فعالیت نسبت به فعالیت‌های مشابه (جنبه نوآورانه) از نظر مجری چیست؟ مهمترین شاخصه فعالیت و بخش برجسته این فعالیت کدام است، قالب یا محتوا یا سناریو ؟

جنبه نوآورانه: این برنامه توانست محیطی عمومی همچون پارک را به یک فضای مذهبی و خانوادگی تبدیل کند، بدون آنکه ماهیت تفریحی آن را از بین ببرد. همچنین استفاده از روش‌های تعاملی همچون نقاشی، مسابقات، و ارتباط مستقیم با مخاطبین، فضایی متفاوت نسبت به فعالیت‌های سنتی مذهبی ایجاد کرد.

مهم‌ترین شاخصه فعالیت: بخش برجسته این طرح، قالب اجرای برنامه بود که توانست از یک فضای عمومی برای ایجاد ارتباطات دینی، بدون اجبار و در فضایی دوستانه، استفاده کند.

این فعالیت ناظر به چه نیاز مخاطبان است (مساله شناسی و ریشه یابی)؟ فعالیت شما چگونه این نیاز را برطرف می‌کند؟ نتایج و دستاوردهای شما چیست؟

مسأله‌شناسی و ریشه‌یابی:

فاصله گرفتن بخشی از جامعه از فضای مذهبی

کمبود برنامه‌های خانوادگی مذهبی در مکان‌های عمومی

نیاز به مشاوره‌های دینی و خانوادگی در بستر غیررسمی

چگونگی رفع این نیازها: این برنامه با ایجاد فضایی جذاب و خانوادگی، سبب شد که مردم خودجوش به سمت فعالیت‌های مذهبی جذب شوند. به‌ویژه استفاده از مشاوره‌های دینی و خانوادگی، باعث شد که بسیاری از مشکلات شرعی و خانوادگی مردم در همان فضا حل شود.

نتایج و دستاوردها:

افزایش تعامل مردم با فضای دینی

تغییر نگرش برخی از جوانان و نوجوانان نسبت به مباحث مذهبی

ایجاد ارتباط نزدیک میان خانواده‌ها و مشاوران مذهبی

تبدیل یک فضای عمومی به محیطی امن و مناسب برای خانواده‌ها

چالش‌ها و موانع کسب موفقیت (ریسک ها) این فعالیت را چه می‌دانید؟

محدودیت‌های مالی – عدم تأمین هزینه‌های لازم از سوی نهادهای دولتی و وابستگی به کمک‌های خیرین.

مخالفت‌های برخی افراد – برخی گروه‌های مذهبی نسبت به حضور افراد با پوشش نامناسب حساسیت نشان داده و با برنامه مخالفت داشتند.

کمبود امکانات – محدودیت در تعداد غرفه‌ها و مکان‌های مناسب برای مشاوره و جلسات تعاملی.

موانع اداری – شهرداری پس از اتمام دهه غدیر همکاری خود را محدود کرد و ادامه برنامه با مشکل مواجه شد.

واکنش‌های اجتماعی متضاد – برخی افراد از ایجاد محیط مذهبی در پارک استقبال کردند، اما برخی دیگر، آن را مزاحم تفریحات معمول خود می‌دانستند.