خاله روحانی

فعالیت شما چیست و چگونه است؟ فرآیند، روش اجرا، مراحل، جرقه اولیه، جزئیات، قالب، مخاطب شناسی، منابع انسانی، ابزار و امکانات، بازتاب رسانه ای، را توضیح دهید.

فرآیند، روش اجرا و مراحل:

فعالیت اصلی با عنوان جشن تکلیف دانش‌آموزی با محتوای دینی-نمایشی تعریف شده و در مدارس دخترانه شهر تهران با محوریت محتواهای شرعی، احکام و معارف دینی به زبان کودکان اجرا می‌شود. این برنامه برخلاف جشن‌های متداول که صرفاً جنبه تشریفاتی دارند، با سناریویی هدفمند، قالبی کودک‌پسند، و محتوای غنی دینی، جشن را به بستری برای آموزش فعال تبدیل می‌کند.

مراحل اجرا شامل موارد زیر است:

شناسایی و ارتباط با مدارس و دریافت اجازه برای اجرای جشن.

تشکیل تیم ۵ الی ۶ نفره از خواهران طلبه برای اجرای بخش‌های مختلف.

آموزش و تمرین سرود، نمایشنامه، شعر و مسابقه با دانش‌آموزان (طی دو تا سه جلسه قبل از مراسم).

طراحی و تهیه دکور، ابزار و اجرای برنامه متنوع در روز جشن با محور وضو، نماز، محرم و نامحرم و احکام بلوغ.

پیگیری‌های بعد از جشن برای استمرار اثرگذاری از سوی مدرسه یا خانواده‌ها.

جرقه اولیه طرح:

زمانی که حاجی‌پور به‌عنوان امام جماعت مدرسه در منطقه مشیریه تهران خدمت می‌کرد، با پیشنهاد برنامه‌ای برای جشن تکلیف از سوی انجمن اولیا و مربیان مواجه شد. پس از مشاهده پیشنهاد برگزاری جشن به سبک دی‌جی و سرگرمی صرف، ایده‌ی اجرای یک جشن دینی و هم‌زمان شاد و ماندگار توسط خود ایشان شکل گرفت و به مرور به برنامه‌ای ساختارمند تبدیل شد.

مخاطب‌شناسی:

مخاطبان اصلی دانش‌آموزان دختر پایه سوم تا ششم ابتدایی هستند. گروه سنی ۹ تا ۱۲ ساله‌ای که در آستانه تکلیف قرار دارند. همچنین خانواده‌ها، مربیان، و مدارس نیز به‌طور غیرمستقیم در معرض تأثیر این فعالیت هستند.

منابع انسانی:

خانم حاجی‌پور به‌عنوان مدیر و مجری اصلی

خانم اشرف بی‌بی (طلبه و همکار دکور)

خانم پروانه حبیبی (روان‌شناس کودک و نوجوان)

خانم حنانه برجی (نمایشگر جوان)

و چند نیروی دیگر از طلاب علاقه‌مند به کار کودک

ابزار و امکانات:

تجهیزات دکور: بادکنک، فرشته، پارچه‌نویسی، وسایل نمایشی

ابزارهای صوتی مانند اسپیکر (در برخی موارد تأمین‌شده توسط خانواده یا مدارس)

ابزار آموزشی: تخته وایت‌برد، ماژیک، عروسک دست‌ساز

کتاب‌ها و محتواهای خودساخته برای آموزش غیرمستقیم مفاهیم دینی

بازتاب رسانه‌ای:

رسانه‌ای رسمی نداشته اما در شبکه‌های مجازی مدرسه و کانال‌های طلاب به صورت محدود معرفی شده است.

بازتاب اجتماعی:

بسیار بالا و مؤثر. مدارس بسیاری، پس از مشاهده یک اجرای موفق، برای اجرای‌های بعدی مجدد از گروه دعوت به همکاری کرده‌اند. در منازل و هیئات نیز درخواست‌های متعددی برای اجرای جشن وجود داشته است.

تمایز این فعالیت نسبت به فعالیت‌های مشابه (جنبه نوآورانه) از نظر مجری چیست؟ مهمترین شاخصه فعالیت و بخش برجسته این فعالیت کدام است، قالب یا محتوا یا سناریو ؟

وجه نوآوری و تمایز در چند محور است:

ورود خواهران طلبه به میدان اجرای جشن تکلیف در مدارس دخترانه: برخلاف الگوی رایج حضور "عمو روحانی"، این طرح با رویکرد «خاله روحانی» فضای امن‌تر و متناسب‌تری برای آموزش به دختران فراهم کرده است.

استفاده از نمایش، شعر، بازی و سرود به‌جای آموزش خطابه‌ای خشک: آموزش مفاهیم سنگینی همچون وضو، نماز، محرم و نامحرم از طریق بازی‌های نمایشی.

تبدیل جشن تکلیف به بستری تربیتی: نه فقط یک برنامه مناسبتی، بلکه زمینه‌ای برای اثرگذاری تربیتی با هدف شناخت وظایف شرعی.

به گفته مجری، شاخص‌ترین مؤلفه این طرح محتواست؛ زیرا محتوا برگرفته از معارف اصیل دینی و طراحی‌شده بر اساس نیاز سنی مخاطب است.

این فعالیت ناظر به چه نیاز مخاطبان است (مساله شناسی و ریشه یابی)؟ فعالیت شما چگونه این نیاز را برطرف می‌کند؟ نتایج و دستاوردهای شما چیست؟

مسأله‌شناسی و ریشه‌یابی:

نیاز شناسایی‌شده:

نحوه آموزش مفاهیم دینی به دختران در سن تکلیف

فاصله گرفتن جشن‌های دینی از محتوای واقعی و تبدیل آن‌ها به جشن‌های صرفاً سرگرم‌کننده

نبود فضای امن و زنانه برای آموزش احکام ویژه دختران در مدارس

نحوه پاسخ‌دهی به نیاز:

جایگزینی آموزش مستقیم با نمایش و بازی برای درک مفاهیم شرعی

طراحی ارتباط عاطفی با مخاطب از جلسات پیش از جشن

جذب دختران به معارف دینی بدون ایجاد مقاومت ذهنی یا خستگی

ایجاد گروه ویژه خاله‌های روحانی برای اجرای تخصصی در مدارس

نتایج و دستاوردها:

علاقه‌مندی دانش‌آموزان به مفاهیم دینی و احکام

درخواست‌های مکرر برای اجرای مجدد از سوی مدارس و خانواده‌ها

اصلاح دیدگاه برخی خانواده‌ها نسبت به جشن تکلیف به‌عنوان یک امر جدی و آموزشی

رشد تیم اجرایی و توسعه آن به سایر جشن‌ها مانند نیمه شعبان

چالش‌ها و موانع کسب موفقیت (ریسک ها) این فعالیت را چه می‌دانید؟

موانع اصلی عبارتند از:

نبود حمایت مالی: بیشترین دغدغه گروه، تأمین هزینه رفت‌وآمد، دکور، ابزار صوتی و نمایشی است.

محدودیت در ابزار تخصصی: نداشتن امکانات پیشرفته مانند عروسک تن‌پوش، تجهیزات نمایشی و عروسک‌سازی حرفه‌ای

عدم همراهی برخی مدیران یا خانواده‌ها در مدارس خاص: که جشن تکلیف را جدی نمی‌گیرند یا اجرای محتوای دینی را نمی‌پذیرند.