تیم مهدوی بانوان

فعالیت شما چیست و چگونه است؟ فرآیند، روش اجرا، مراحل، جرقه اولیه، جزئیات، قالب، مخاطب شناسی، منابع انسانی، ابزار و امکانات، بازتاب رسانه ای، را توضیح دهید.

فعالیت معرفی شده توسط سرکار خانم نسترن هدایت‌نسب، طرح معرفتی مهدویت ویژه بانوان شادفر است که در شهرهای اهواز و بهبهان اجرا شده است.

جرقه اولیه این طرح از تغییرات سریع شرایط سیاسی و منطقه‌ای و نیز افزایش شبهات و سؤالات بنیادین و سطحی درباره مهدویت در جامعه، به‌ویژه در میان بانوان و نوجوانان، شکل گرفت. این احساس نیاز، به‌ویژه پس از حوادث مربوط به جریان «زن، زندگی، آزادی»، موجب شد تا برنامه‌ای جهت تعمیق آگاهی‌های معرفتی در زمینه مهدویت تدوین گردد.

فرآیند و روش اجرا به این صورت بود که ابتدا یک تیم تخصصی متشکل از مدیر اجرایی، سخنران متخصص در حوزه مهدویت، مداح (مولودی‌خوان) و اعضای هیئت همراه تشکیل شد. سپس با اعلام فراخوان به مجموعه‌های حقیقی و حقوقی از جمله موسسات دولتی و خصوصی، مساجد، هیئات و امامزاده‌ها، اعلام آمادگی شد. این فراخوان عمدتاً به شیوه تبلیغ چهره به چهره و در کنار آن از طریق فضای مجازی صورت گرفت.

مراحل اجرای طرح به این ترتیب بود که برنامه‌ای ده روزه برای دهه مهدویت طراحی شد. هر شب تیم در یک مکان متفاوت حضور پیدا می‌کرد. ترتیب برنامه‌ها شامل مدیحه‌سرایی اولیه برای ایجاد نشاط جمعی، سخنرانی با مدل مهربانی و لبخند برای پاسخ به شبهات مهدوی، برگزاری مراسم استغاثه، و در پایان قرعه‌کشی عمومی با اهدای جوایز بود. علاوه بر این، طرح خادم‌یاری نیز معرفی شد که بانوان علاقه‌مند می‌توانستند به عنوان خادم در سطوح مختلف مالی، نیروی انسانی یا اجرایی به طرح کمک کنند.

مخاطب‌شناسی طرح بانوان دغدغه‌مند، نوجوانان دختر و مادران بودند که نیاز به ارتقاء سطح آگاهی معرفتی در زمینه مهدویت داشتند.

منابع انسانی پروژه شامل سخنرانان متخصص مهدویت، مداحان، مدیران اجرایی، اعضای تیم فرهنگی و خادمان داوطلبی بودند که به صورت جهادی و بدون بار مالی سنگین فعالیت می‌کردند.

ابزار و امکانات مورد استفاده بسته به مکان اجرا متغیر بود؛ در برخی مکان‌ها امکانات سمعی-بصری مانند پاورپوینت و ویدئو پروژکتور استفاده شد، اما در بسیاری از مساجد و امامزاده‌ها به دلیل محدودیت امکانات، از این ابزار استفاده نشد.

بازتاب رسانه‌ای طرح بیشتر مبتنی بر تبلیغات چهره به چهره، ارتباطات قبلی، و معرفی زبانی در مجالس مذهبی و جشن‌های اهل‌بیت (ع) بود. در برخی موارد محدود نیز اطلاع‌رسانی در فضای مجازی انجام شد. بروشور مختصری نیز برای معرفی طرح تهیه گردید.

تمایز این فعالیت نسبت به فعالیت‌های مشابه (جنبه نوآورانه) از نظر مجری چیست؟ مهمترین شاخصه فعالیت و بخش برجسته این فعالیت کدام است، قالب یا محتوا یا سناریو ؟

نوآوری این طرح در چند محور قابل توجه است:

ایجاد بانک انسانی مهدوی متشکل از سخنرانان، مداحان و مدیران اجرایی برای اعزام به هر مجموعه متقاضی.

برگزاری برنامه‌های مهدوی با رویکرد استمرار و تکرار، برخلاف معمول که تنها یک یا دو جلسه برگزار می‌شود.

تاکید بر گفتمان‌سازی در فضای نشاط‌آمیز، به جای صرفاً سخنرانی رسمی.

استفاده از مدل سخنرانی با مهربانی و لبخند برای جذب قلوب و رفع شبهات.

مهمترین شاخصه این فعالیت بر مبنای اظهارات مجری، ایجاد هیجان، گفتمان‌سازی مستمر، و حفظ فضای نشاط و امید در میان بانوان بوده است. همچنین قرعه‌کشی جوایز برای افزایش مشارکت و اشتیاق مخاطبین، از ویژگی‌های برجسته طرح محسوب می‌شود.

این فعالیت ناظر به چه نیاز مخاطبان است (مساله شناسی و ریشه یابی)؟ فعالیت شما چگونه این نیاز را برطرف می‌کند؟ نتایج و دستاوردهای شما چیست؟

مسئله اصلی که طرح به آن پرداخته است، سطح پایین معرفت دینی و آگاهی نسبت به مهدویت در میان بانوان و نوجوانان، و رواج شبهات درباره آخرالزمان و هویت امام زمان (عج) بود. همچنین ضعف در قدرت تفکر و تعقل در برخورد با شایعات و اخبار نادرست، از مسائل مهم شناسایی شده بود.

نحوه رفع این نیاز با برگزاری سخنرانی‌های علمی، گفتمان‌های تعاملی، پاسخ به شبهات، و ترویج فرهنگ تعقل و تفکر در زمینه‌های دینی و اجتماعی انجام گرفت.

نتایج و دستاوردهای طرح عبارتند از:

روشنگری نسبت به مسائل آخرالزمانی و شبهات مهدوی.

ارتقاء تفکر و تعقل در تصمیم‌گیری‌های فردی و اجتماعی.

افزایش علاقه و انگیزه بانوان برای فعالیت در حوزه معارف مهدویت.

توسعه شبکه بانوان دغدغه‌مند و جهادی برای کارهای فرهنگی آتی.

چالش‌ها و موانع کسب موفقیت (ریسک ها) این فعالیت را چه می‌دانید؟

چالش‌های اصلی اجرای طرح به شرح زیر بود:

عدم حمایت عملی از سوی نهادهای رسمی مانند بنیاد مهدویت، که به دلیل ناآشنایی با طرح یا نبود تجربه مشابه، از حمایت مادی و معنوی لازم خودداری کردند.

ناشناخته بودن طرح و نیاز به صرف زمان زیاد برای جلب اعتماد مسئولین و مجموعه‌ها.

محدودیت در تبلیغات رسمی به دلیل جنسیت مخاطب و فضای خاص مذهبی.

تامین هزینه‌ها به صورت مردمی و مدیریت منابع مالی محدود به شیوه جهادی.