کوچه‌به‌کوچه

فعالیت شما چیست و چگونه است؟ فرآیند، روش اجرا، مراحل، جرقه اولیه، جزئیات، قالب، مخاطب شناسی، منابع انسانی، ابزار و امکانات، بازتاب رسانه ای، را توضیح دهید.

فعالیت جناب آقای حمید آذرنیا تحت عنوان «طرح تبلیغی کوچه به کوچه» یک روش تبلیغ چهره‌به‌چهره و مردمی است که هم به‌صورت فردی و هم به‌صورت گروهی اجرا می‌شود.

هدف این طرح، شبکه‌سازی تبلیغی و برقراری ارتباط مستقیم بین روحانیت و مردم در محیط‌های عمومی، خارج از مساجد و اماکن مذهبی است. برخلاف روش‌های سنتی که ارتباط روحانیون بیشتر محدود به مساجد، ادارات و مراسم رسمی است، در این طرح مبلغ به میان مردم می‌رود تا در محیط‌های عمومی مانند کوچه، خیابان، مغازه‌ها و منازل مردم حضور پیدا کند و با آن‌ها ارتباط برقرار کند.

فرآیند و روش اجرا

حرکت تبلیغی بدون وسیله نقلیه:

مبلغ بدون استفاده از خودرو در محله‌ها و کوچه‌ها حرکت می‌کند و با مردم به گفت‌وگو می‌پردازد.

این روش باعث می‌شود که همسایه‌های مسجد و محل، شناخت بیشتری نسبت به امام جماعت و مبلغ پیدا کنند.

شبکه‌سازی از طریق نیروهای محلی:

در این طرح از افراد معتمد محلی، اعضای پایگاه بسیج و فعالان فرهنگی برای برگزاری جلسات و ارتباط با مردم استفاده می‌شود.

این افراد می‌توانند جلساتی در منازل خود برگزار کنند و سایر همسایگان را نیز دعوت نمایند.

ایجاد فضای گفت‌وگو و تبلیغ در محیط‌های عمومی:

در اماکن مختلف (مساجد، حسینیه‌ها، پارک‌ها، مراکز ورزشی و فرهنگی) جلساتی ترتیب داده می‌شود تا به سؤالات و شبهات مردم پاسخ داده شود.

انعطاف‌پذیری در قالب‌های اجرای طرح:

طرح می‌تواند هم به‌صورت فردی و هم به‌صورت گروهی اجرا شود و در هر دو حالت، محور اصلی آن، برقراری ارتباط مستقیم و بی‌واسطه با مردم است.

جرقه اولیه شروع فعالیت

این ایده از عدم ارتباط مستقیم بین روحانیت و مردم در محیط‌های عمومی شکل گرفت. روحانیون معمولاً فقط در مساجد یا برنامه‌های رسمی حضور دارند و این باعث شده است که مردم کمتر با آن‌ها ارتباط برقرار کنند.

بر این اساس، طرح «کوچه به کوچه» به‌منظور برقراری یک ارتباط مردمی و خودمانی‌تر اجرا شد تا مبلغ بتواند در دل جامعه حضور پیدا کند، مشکلات مردم را از نزدیک لمس کند و به آن‌ها پاسخ دهد.

مخاطب‌شناسی

عموم مردم: هدف این طرح، دست‌یابی به تمام اقشار جامعه بدون محدودیت سنی و فرهنگی است.

افراد مستعد و فعال در امور دینی: در این میان، افرادی که تمایل بیشتری به فعالیت‌های مذهبی دارند، شناسایی و برای فعالیت‌های بیشتر دعوت می‌شوند.

جوانان و نوجوانان: به دلیل اینکه بیشتر در معرض شبهات فضای مجازی هستند و نیاز به پاسخ‌های دینی دارند.

منابع انسانی، ابزار و امکانات

منابع انسانی:

مبلغین و امامان جماعت مساجد.

فعالان فرهنگی و معتمدین محلی.

اعضای پایگاه‌های بسیج و نهادهای فرهنگی.

ابزار و امکانات:

اجرای این طرح نیاز به امکانات خاصی ندارد.

تنها نیاز آن حضور فیزیکی مبلغ در میان مردم و استفاده از روش‌های تعاملی برای برقراری ارتباط است.

بازتاب رسانه‌ای

این طرح بیشتر به صورت چهره‌به‌چهره و حضوری انجام می‌شود و تاکنون بازتاب خاصی در رسانه‌های رسمی نداشته است. اما از طریق شبکه‌های اجتماعی محلی و پیام‌رسان‌های طلاب و فعالان فرهنگی، گزارش‌هایی از این فعالیت‌ها منتشر شده است.

تمایز این فعالیت نسبت به فعالیت‌های مشابه (جنبه نوآورانه) از نظر مجری چیست؟ مهمترین شاخصه فعالیت و بخش برجسته این فعالیت کدام است، قالب یا محتوا یا سناریو ؟

حضور روحانیون در میان مردم، نه فقط در مساجد:

این طرح بر برقراری ارتباط چهره‌به‌چهره با مردم در محیط‌های عمومی تأکید دارد، برخلاف بسیاری از فعالیت‌های تبلیغی که فقط در محیط‌های مذهبی و رسمی انجام می‌شوند.

ارتباط در فضاهای غیررسمی و بدون واسطه:

به‌جای دعوت مردم به مسجد، روحانیون خودشان به میان مردم می‌روند.

این تعامل مستقیم، باعث افزایش اعتماد مردم و از بین رفتن فاصله بین روحانیت و جامعه می‌شود.

پوشش گسترده‌تر و تأثیرگذاری بیشتر:

روش‌های تبلیغی سنتی معمولاً مخاطب محدودی دارند، اما این روش باعث می‌شود اقشار مختلف جامعه، از جمله کسانی که کمتر به مساجد می‌روند، درگیر شوند.

انعطاف‌پذیری در اجرا:

این طرح می‌تواند در هر محله، شهر یا منطقه‌ای اجرا شود و متناسب با شرایط بومی تغییر کند.

این فعالیت ناظر به چه نیاز مخاطبان است (مساله شناسی و ریشه یابی)؟ فعالیت شما چگونه این نیاز را برطرف می‌کند؟ نتایج و دستاوردهای شما چیست؟

مسئله‌شناسی و ریشه‌یابی

افزایش فاصله بین روحانیت و مردم:

بسیاری از مردم احساس نزدیکی کمتری با روحانیت دارند زیرا ارتباط آن‌ها محدود به مساجد و مراسم مذهبی است.

گسترش دین‌گریزی و شبهات در فضای مجازی:

بسیاری از افراد اطلاعات دینی خود را از فضای مجازی دریافت می‌کنند که گاهی حاوی اطلاعات نادرست است.

لزوم تقویت تبلیغ دینی در محیط‌های عمومی:

مردم کمتر به دنبال پاسخ‌های دینی می‌روند، بنابراین ضروری است که مبلغین خودشان به سمت مردم حرکت کنند.

نتایج و دستاوردها

تقویت ارتباط مردم با روحانیت و افزایش اعتماد عمومی.

افزایش آگاهی دینی و پاسخ به شبهات در میان عموم مردم.

جذب افرادی که به‌طور معمول در مساجد حضور ندارند به فعالیت‌های دینی و فرهنگی.

ایجاد شبکه‌ای از نیروهای فرهنگی که بتوانند این طرح را در محله‌های مختلف گسترش دهند.

چالش‌ها و موانع کسب موفقیت (ریسک ها) این فعالیت را چه می‌دانید؟

مقاومت برخی مردم در برابر تبلیغ چهره‌به‌چهره:

برخی افراد ممکن است تمایل چندانی به گفت‌وگوهای دینی در محیط‌های عمومی نداشته باشند.

کمبود نیروهای مستعد برای اجرای طرح:

این طرح نیاز به مبلغینی دارد که حاضر باشند به‌صورت عملی و میدانی فعالیت کنند.

محدودیت‌های زمانی و مشغله‌های مبلغین:

بسیاری از روحانیون و مبلغان، به دلیل مشغله‌های مختلف، فرصت کافی برای اجرای این طرح ندارند.

عدم حمایت رسمی و ساختاری از طرح:

این فعالیت بیشتر به‌صورت خودجوش و جهادی اجرا می‌شود و تاکنون حمایت رسمی از آن صورت نگرفته است.